السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
97
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
امام عليه السلام در پاسخ مرقوم فرمود : هرگاه خودش را در برابر مبلغ متعارف اجير كند ، حق خود را مىتواند بگيرد . انشاءالله . » باب 15 حكم اجاره دادن فرزند براى مدت معين در برابر اجرت معين 72 - ( 1 ) محمد بن عيسى بن عبيد يقطينى به امام هادى عليه السلام نوشت : « شخصى فرزندش را يك سال با اجرت معين به ديگرى سپرد تا برايش خياطى كند ، آنگاه فرد سومى به وى گفت : فرزندت را با دستمزد بيشتر يك سال به من بسپار . آيا پدر آن فرزند چنين اختيارى دارد ؟ و آيا مىتواند قرارداد خود را با آن شخص فسخ كند يا نه ؟ امام عليه السلام در پاسخ مرقوم فرمود : تا وقتى كه فرزندش ناتوان و بيمار نشده است واجب است به قراردادش با شخص اول عمل كند . » ارجاعات گذشت : در روايت شانزدهم از باب يكم از ابواب كسبهاى روا و ناروا فرموده معصوم عليه السلام كه : « اشكال ندارد اجير باشد ؛ خودش يا فرزندش يا خويشاوندانش يا بردهاش يا كسى را كه در اجاره دادنش وكالت دارد ، اجاره دهد . . . » باب 16 حكم پذيرفتن كار و واگذار كردن آن به ديگران و محكمكارى در كارها 73 - ( 1 ) ابوحمزه گويد : « از امام باقر عليه السلام سؤال كردم : شخصى كارى را مىپذيرد و بدون انجام كارى در آن با مقدارى سود به ديگرى واگذار مىكند . امام عليه السلام فرمود : نه . » محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام نظير اين حديث را روايت كرده و پاسخ امام عليه السلام را به اين صورت گزارش كرده است : « نه مگر آنكه كارى در آن انجام دهد . »